خاطره مت دیمون از سبک کارگردانی کلینت ایستوود

این برنده اسکار در پادکستی گفت که خیلی سریع سبک کارگردانی این فیلمساز افسانه‌ای را یاد گرفت، وقتی در اولین روز فیلمبرداری «شکست‌ناپذیر» در سال ۲۰۰۹ درخواست برداشت دوباره کرد و با «نه» روبرو شد. ایستوود به خاطر محدود کردن تعداد برداشت‌ها برای بازیگران مشهور است.

دیمون به یاد آورد: «من نقش یک بازیکن راگبی آفریقای جنوبی را بازی می‌کردم و لهجه‌اش خیلی سخت بود. شش ماه با یک مربی لهجه کار کردم تا لهجه شخصیت‌ام، فرانسوا پینار، کامل شود. مربی از ۹ صبح تا ۵ بعدازظهر، دوشنبه تا جمعه می‌آمد و با هم روی لهجه کار می‌کردیم… کار سختی بود، اما لذت‌بخش و عالی بود.» او ادامه داد: «و روز اول روی صحنه حاضر شدم، آماده بودم و این فرصتم بود که با یکی از قهرمانانم کار کنم. اولین برداشت را انجام دادم… چند راه برای اجرای صحنه در ذهنم بود، که او فقط گفت: ‘قطع، چاپ، برویم سراغ بعدی.’ گفتم: ‘صبر کن، صبر کن، صبر کن، رئیس! می‌خواهم دوباره امتحان کنم، این فقط اولین برداشت بود!’ او گفت: ‘چرا؟ می‌خوای وقت همه رو تلف کنی؟’ و من گفتم: ‘نه، فکر کنم برویم سراغ بعدی.’ و برداشت همان بود.»

«شکست‌ناپذیر» اولین همکاری دیمون با ایستوود بود و اجرای او در نهایت نامزدی اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را به همراه داشت. او دوباره با کارگردان در فیلم «آخرت» همکاری کرد.

دیمون تاکید کرد که لحنی مهربانانه در صدای ایستوود هنگام رد کردن درخواستش وجود داشت و او «مرد خیلی خوبی» است.

او توضیح داد: «طرز فکرش این بود… تیم شما تا انتهای دنیا برایت تلاش می‌کند، تا وقتی که هر برداشت را به سختی نکشاندی. وقتی لازم است، وارد می‌شویم و بیشتر بازیگران حرفه‌ای چیزی خوب ارائه می‌دهند و ما حرکت صحنه را حفظ می‌کنیم.»